|
|
Rasbeschrijving: de Cairn Terrier
|
|
Cairn Terriers (hierna
Cairn genoemd) zijn honden van tegenstellingen. Het ene moment ligt hij lekker
te slapen in z'n mand of aan je voeten, het volgende
moment staat hij vol actie voor het raam om een toevallig passerende kat weg te
jagen.
Cairns zijn intelligente honden en leren heel
gemakkelijk. Ze zijn ook heel goed in staat de basisbeginselen van
gehoorzaamheid te leren, ondanks dat ze af en toe geen zin hebben en daardoor
niet altijd gelijk gehoorzamen na één commando.
|
|
De Cairn is een kleine, opgewekte, vrolijke hond, een expert
in het uitdenken van kattenkwaad. Hij maakt altijd een levendige indruk en
straalt blijheid en enthousiasme uit. Hij houdt steeds zijn omgeving in de
gaten, niets van wat er om hem heen gebeurt ontgaat
de Cairn. Karakteristiek voor de Cairn is de eigenwijsheid en eigengereidheid
waarmee hij door het leven dartelt: de eigenwijze, zelfstandige boskabouter. |
De Cairn is opgeruimd van aard, is
altijd opgewekt en vrolijk, ziet overal de lol van in.
Altijd in voor een spelletje, op zoek naar kattenkwaad. Ondeugend dus (vandaar
mijn kennelnaam: Wicked Fellows, hetgeen ondeugende
vrienden betekent), maar met een hele grote dosis vertedering, waardoor het
moeilijk is om boos op hem te worden. Een Cairn is voor niets en niemand bang,
gaat overal op af om poolshoogte te nemen en bemoeit zich graag overal mee.
Zelfs op de grootste hond uit de buurt stapt hij onverschrokken af, zich niets
aantrekkend van zijn eigen bescheiden formaat.
De Cairn beperkt zijn
graafactiviteiten niet tot het bos. De tuin van menig Cairnbezitter
wordt vakkundig omgespit, als dit niet als pup is afgeleerd! Soms zijn Cairns in staat hele tunnels te bouwen, waardoor ze geheel
onder de grond verdwijnen. Meerdere bewijzen hiervan zijn terug te vinden in
mijn buitenren.
De Cairn
is een hond met een tomeloze energie. Deze energie moet hij kwijt kunnen, een
Cairn moet zich uit kunnen leven. Kijkt u overigens niet verbaasd als u na twee
uur lopen en rennen met de hond thuis vermoeid in uw stoel neerploft en uw
Cairn staat kwispelend met zijn bal voor uw neus. Dit is niets bijzonders. De
Cairn is nu eenmaal onvermoeibaar. Overigens geldt dit voor volwassen honden.
Met pups moet u met wandelen beslist voorzichtig zijn. Vier tot vijf keer per
dag vijf a tien minuten in een rustig tempo wandelen is voor een heel jonge
Cairn ruimschoots voldoende. Overdaad schaadt in dit geval!
Een Cairn is een hond, die aan de
ene kant heel zelfstandig optreedt (hij kan urenlang enthousiast in z'n eentje met z'n bal spelen), terwijl hij aan de andere
kant veel aandacht vraagt. Het opvoeden van een Cairn vraagt veel tijd en
geduld, maar een zorgvuldig opgevoede Cairn, die geleerd heeft, wat u, als
eigenaar, belangrijk vindt, is een eindeloze hond. Alle tijd en moeite, die u
in de eerste maanden in de pup investeert, krijgt u later dubbel en dwars weer
terug. Een Cairn heeft een strenge, maar eerlijke en consequente opvoeding nodig.
De Cairn hoort van jongs af aan te leren dat de baas de 'baas' is. Denk niet:
"Ach, dat schattige hondje, hij is nog maar zo klein, laat hem maar",
als hij zich als pup misdraagt, want dat heeft iedere Cairn onmiddellijk door
en daar zal hij als pup en in de toekomst als volwassen hond misbruik van
maken. Het is geen zeldzaamheid dat er tijdens de opvoeding iets fout gaat en
de Cairn de baas in huis wordt. In de meeste gevallen mankeert er niets aan de
betrokken Cairn, veelal is er iets mis gegaan in de opvoeding. Het is daarom
aan te bevelen met de Cairn-pup aan een puppy-cursus of -indien hij wat ouder is-
aan een elementaire cursus gehoorzaamheid van een plaatselijke kynologenclub (de adressen van geheel Nederland zijn bij
mij bekend) deel te nemen. De hond leert de basisbeginselen van de
gehoorzaamheid en de baas leert op een goede wijze met de hond om te gaan.
Wanneer de hond een jaar is en goed luistert zijn er meerdere takken van
hondensport te beoefenen, zoals behendigheid en flyball.
Aan beide sporten beleeft de Cairn veel plezier. Natuurlijk vindt u als
eigenaar het ook schitterend als uw hond het goed doet, een soort van kleine
verslaving sluit ik daarom niet uit. Samen op een speelse manier bezig zijn en
uw hond heeft alle aandacht bij u. Hij wil graag iets voor u doen. Ook hier,
als de hond luistert, bent u de 'baas'. U zegt wat de hond moet doen.
Een Cairn kunt u overal mee naar
toe nemen, mits u hem van het begin af aan op een juist wijze heeft opgevoed.
Hij gaat graag mee winkelen, u doet 'm een enorm plezier met een ritje in de
auto (het liefst liggend op de hoedenplank, zodat hij de hele omgeving kan
overzien), fietsend vindt de Cairn z'n plekje in een
mandje voor- of achterop de fiets. Meenemen in de trein, bus of tram gaat door
zijn formaat heel gemakkelijk.
Naast de uiterlijke verschillen
tussen een Cairn-reu en een Cairn-teef
(de reu is wat groter en imposanter dan de teef en
bezit meestal een wat overvloediger vacht) zijn er ook een aantal
karakterverschillen. Wellicht geheel tegen de verwachting in is een reu over
het algemeen aanhankelijker dan de teef.
Tegelijkertijd echter is hij dominanter en heeft daarom een strakkere hand
nodig. De teef daarentegen
is wat vinniger, wat kattiger. Zowel de reu als de teef
staan hun "mannetje". Ze zullen zelden
beginnen met vechten, maar worden ze aangevallen door een andere hond, dan
zullen ze zich fel verdedigen. Een Cairn is van oorsprong een jachthond, die
gebruikt wordt op de bestrijding van schadelijk wild in de rotsen. Komt hij
daar in gevecht met een dier, dan zal hij zich zelf moeten kunnen verdedigen,
hij werkt zelfstandig in het ruige gebied.
|
Over het
algemeen kan de Cairn goed opschieten met kinderen. Het is een vriendje voor zowel
grote als kleine kinderen. Met grotere kinderen kan hij urenlang spelen met
een bal o.i.d., dollend in de tuin. Spelen met een stok raad ik u af, een
stok kan rechtop in de grond blijven staan of de hond vangt het op en krijgt
hem in zijn keel. U kunt dan wel nagaan wat er voor schade aangericht kan
worden door zo'n onschuldig uitziend stokje. Beter
is het om met een dummie te spelen. Een dummie is een gevuld, langwerpig stuk stof met een
touwtje waardoor u hem ver weg kunt gooien. De dummie
zinkt niet in het water. Bij kleinere kinderen moet er vanzelfsprekend voor
gezorgd worden dat de hond ten opzichte van het kind wordt beschermd. De
meeste Cairns staan veel toe voor jonge kinderen
-prikken in de ogen, trekken aan de oren- zonder gebrom of gegrom. Het is aan
de ouders om te voorkomen dat een hond speelgoed wordt voor een kind! |
|
Van oorsprong is de Cairn dus een
jachthond, het jagersinstinct heeft de hond in de loop der jaren niet verloren.
Jagen is nog steeds zijn lust en zijn leven. Vreemde katten worden met plezier
naar elders verwezen. Mollen worden uitgegraven en
ratten en muizen opgespoord en als prooi beschouwd. Opvallend is dat de meeste Cairns, ondanks hun sterke jachtinstinct, katten, witte
muizen, cavia's, konijnen als huisdier prima accepteren, als zij hier als pup
aan wennen. Deze dieren behoren tot hun "gezin" en vaak zullen zij ze
tot het uiterste verdedigen. Echter: de cavia in huis van de buren of het
hangoorkonijn in de tuin van opa worden wel vaak als prooi beschouwd.
|
|
De Cairn heeft een dikke, warme ondervacht en een
beschermende, stugge bovenvacht. De bovenvacht moet af en toe verwijderd
worden, dit kan op twee manieren. Een mogelijkheid is de gehele bovenvacht
verwijderen, dit geschiedt gemiddeld om de zeven a acht maanden. De andere
manier is de helft van de bovenvacht te verwijderen (uitdunnen), waardoor de
hond nog voldoende bovenvacht over heeft, zodat hij/zij er niet 'kaal'uitziet. Deze manier van plukken dient ongeveer om
de vier maanden te gebeuren en belangrijk is dat de vacht er geschikt voor
moet zijn. We noemen het 'strippen'. Het model op de foto's is Wicked
Fellows Kaye Chirpy Chief.
|
|
De kleuren van de Cairn zijn
blond, rood en gestroomd. Voor het rode kennen we
lichtrood tot heel donkerrood. De gestroomde Cairns
verschillen nog veel meer van kleur, van weinig tot heel veel 'strepen' en van
de zilverkleurige of blonde tot donkerrode 'ondergrond'. Ook hebben niet alle Cairns een 'masker' (beter bekend als de zwarte snuit/bek)
en zwarte of grijze oren.
|
|
|
|
|
Er is nog veel meer over de Cairn te
vertellen, maar ik hoop dat ik u een duidelijk beeld heb kunnen geven van de
Cairn.
Heeft u interesse of
heeft u nog vragen?
Bel cq. fax 0546 62 14 59 of mail naar a.borggreve@hetnet.nl